7.

Jeździłam autem po mieście, śpiewając lecące piosenki z radia. Zadzwonił mój telefon, więc ściszyłam muzykę i odebrałam.
- Musisz jechać do domu. Zaraz też tam będę.
Tyle usłyszałam od Niall'a, a potem się rozłączył. Wzruszyłam ramionami i zawróciłam do domu.

**
- Niall jestem! Co się stało?- rozbieram szpilki i biorę nosidełko z synem do kuchni.- Co chcia... O... A kto to?- uśmiecham się i odstawiam nosidełko na blat kuchenny i podaję rękę mężczyźnie.
- No właśnie... Amber to...
- Jestem Greg. Starszy brat Niall'a- uśmiecha się pokazując zęby, a ja zabieram rękę i patrzę na blondyna.
- Kiedy miałeś zamiar powiedzieć mi, że masz brata?
- Nie wiem...- westchnął- Siedział w więzieniu. Nie utrzymywałem z nim kontaktu i nie chciałem, żebyś go znała.- biorę zdenerwowana nosidełko z synem i idę do sypialni. Super, ciekawe czego dowiem się jeszcze o moim mężu. Odkładam nosidełko i wyciągam syna na łóżko. Rozbieram płaszcz, a potem biorę moje dziecko i idę do jego pokoiku, by go przewinąć i położyć do spania.
- Amber...
- Rozumiem Niall. Wstydziłeś się.- popatrzyłam na niego i się uśmiechnęłam. Dałam mu buziaka w policzek.- Chodźmy do twojego gościa, bo widzicie się pierwszy raz od dawna.

~*~
Siedzieliśmy wczoraj do 23, rozmawiając o tym, jak było w więzieniu i jak to się stało, że wyszedł wcześniej. W sumie brat Niall'a wcale nie był taki zły. Nie wiedziałam za co siedział, ale nie było mi to potrzebne. Miałam nadzieję, że się zmienił i teraz jest lepszym człowiekiem. Po miłym wieczorze od razu poszłam spać. Byłam padnięta. Alan w nocy się budził, chyba jest chory. Chodziłam z nim po jego pokoju, ale płakał, chyba go coś bolało. Pamiętam, jak dopiero co się urodził, a teraz ma już prawie dwa latka.

~*~
Obudziłam się zmęczona i odruchowo spojrzałam w bok, choć dobrze wiedziałam, że Niall jest w pracy. Poszłam odsłonić zasłony przy dużym, szklanym oknie. Szybko przebrałam się w jakieś wygodne ubrania i poszłam zobaczyć do pokoju syna. Spał, co było dziwne przez tę jego chorobę. Postanowiłam, że umówię się dzisiaj na wizytę u lekarza i zabiorę Alana. Poszłam do kuchni i zjadłam śniadanie przygotowane przez Georgię.

________________
Okay kochani! To ostatni rozdział tutaj na blogu. Oficjalnie zapraszam na profil na wattpadzie Vatashanick. Tam znajdziecie i pierwszą, jak i drugą część. Kocham was! ♥

PRZENOSZĘ!

Hej kochani! Chciałam was poinformować, że przenoszę mój blog na wattpada. Opublikuję tutaj jeszcze tylko jeden rozdział, potem dodam na wattpada pierwszą część, a później tę :) Mam nadzieję, że wpadniecie tam.
Taka decyzja, ponieważ na wattpadzie lepiej się pisze, a ponadto tam jestem częściej :)
Niedługo nowy rozdział!
Kocham mocno! ♥

6.

Szukałam ręką klatki piersiowej Niall'a ale niestety spotkałam się z rozczarowaniem. Otworzyłam lekko oczy i okazało się, że go nie ma. Wyszłam z łóżka i ubrałam szlafrok, po czym udałam się do pokoju Alana. Jak zwykle grzecznie spał, więc zeszłam do kuchni.

- Witaj panienko. Głodna?- usłyszałam głos Georgi.

- Jak wilk- uśmiechnęłam się i rozciągnęłam- Gdzie Niall?

- Wstał wcześnie rano i udał się do firmy- podała mi karteczkę- Jak przyszłam już go tutaj nie było- przetarłam oczy i przeczytałam co on nabazgrał ''Dzień Dobry wszystkim! Musiałem uciekać do firmy, Zayn mnie wezwał. Amber- dziękuję za noc. Gerogia- proszę o śniadanie dla nich i prosiłbym również żebyś posprzątała mój garaż.'' Uśmiechnęłam się na zdanie związane ze mną. Co jego gosposia sobie pomyślała czytając to? Poczułam jak pieką mnie policzki.

- Wyspana?- zapytała podając mi kawę.

- Oh tak- uśmiechnęłam się.- Dawno nie miałam tak wspaniałej nocy- upiłam łyk kawy i zabrałam się za kanapki, które Georgia przygotowała. 

- Jakie plany na dziś?

- Muszę w końcu poszukać jakiejś pracy, a później chcę spotkać się z moją siostrą- uśmiechnęłam się szczerze. 

- Dobrze. Jak pewnie przeczytałaś mam dzisiaj sporo do pracy, więc zaraz się zabieram.

- Oczywiście. Poczekam aż mały się obudzi i wezmę go ze sobą- dokończyłam śniadanie, kiedy chciałam odłożyć kubek z kawy do zmywarki usłyszałam krzyk syna. Zaśmiałam się i pobiegłam na górę. 

- Hej słońce- wzięłam go na ręce i dałam buziaka w policzek- Wyspałeś się kochanie?- uśmiechnęłam się i podeszłam z nim do szafki gdzie zawsze go przewijam. Zrobiłam to szybko, potem wyciągnęłam ubrania z szafki i go ubrałam. Wsadziłam go w sypialni do chodzika i sama zaczęłam się ubierać. Wykonałam wszystkie czynności związane z toaletą poranną, a potem zabrałam syna na dół. Ubrałam mu kurteczkę, buciki i czapkę, a potem swoją kurtkę i buty i wyszłam z domu. Poszłam kupić jakieś gazety do kiosku, który był niedaleko, udałam się również na miasto autem, by poszukać ogłoszeń związanych z pracą. Nic ciekawego jednak nie znalazłam. Postanowiłam zadzwonić do siostry.
- Hej siostra. Masz czas się spotkać?
- A powinnam mieć go dla ciebie?
- Proszę cię... nadal zła o tę aferę ze zdradą? Chyba już się wyjaśniło prawda?
- Niby tak. Ale teraz jestem w pracy. Wieczorem?
- Okay dam ci jeszcze znać- rozłączyłam się i wybrałam numer do Niall'a.
- Sekretarka Pana Horana. W czym mogę pomóc?
- Żona Pana Horana. Mogę prosić połączenie z nim?
- Ojej to pani. Tak oczywiście już przełączam.- usłyszałam jak nerwowo się uśmiecha. Cierpliwie, więc czekałam.
- Niall Horan z tej strony.
- Bardzo śmieszne.- zaśmiałam się cicho- Co powiesz na lunch ze mną i z synem?
- O której chciałaby się pani spotkać?- Czułam, ze głupkotwato się teraz uśmiecha.
- No nie wiem, jak prezesowi pasuje. Może 13 w restauracji obok wieżowca, w którym pracujesz?
- Jasne. Będę. Do zobaczenia. Całuję- rozłączył się, a ja schowałam telefon do torebki.
- Okay mały. Mamy czas na zakupy w centrum.- zaśmiałam się i ruszyłam autem do galerii.
______________________________
No. W końcu coś napisałam. Mało się teraz dzieje, ale w następnych trochę się dowiecie. Mam mega mega pomysł! Do zobaczenia! ♥